Nieuwsbrief PO Magazine | februari 2019

Wanneer zijn we geslaagd?

In 2018 zijn passend onderwijs, de samenwerkingsverbanden en de scholen regelmatig negatief ‘afgerekend’. We zouden werkdruk van leerkrachten verhogen, geld oppotten en er is al serieus geopperd om de samenwerkingsverbanden te ontbinden. De criteria van beoordeling blijken echter diffuus, want wanneer zijn we eigenlijk geslaagd?  Het antwoord op deze vraag bleek ingewikkeld en werd het thema van ons PO Congres 2019. Maar wat is dan de bedoeling van passend onderwijs? 

Dat is volgens mij níet om het leerlingaantal in het speciaal (basis) onderwijs omlaag te brengen en óók niet om inclusief onderwijs te realiseren. Als we geen exclusie willen, wil dat niet automatisch zeggen dat we inclusie willen. En als we naar een inclusieve maatschappij streven, wil dat nog niet zeggen dat we ook naar inclusief onderwijs streven. Want: zie u het voor zich? Vanaf 2020 gaan we allemaal inclusief voetballen of de jeugdzorg inclusief inrichten. Onzin. In het referentiekader (november 2011) van de raden PO, VO en MBO stond de volgende ambitie: “Alle kinderen en jongeren in ons land verdienen een passende onderwijsplek. Dat geldt in het bijzonder  voor leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben”. Kernelementen van de (nieuwe) wet passend onderwijs waren de zorgplicht, de verplichte samenwerking tussen schoolbesturen en de budgetfinanciering. In de beleidsbrief (Naar passend onderwijs, OCW, januari 2011 ) beschreef de minister wat de problemen waren die de nieuwe wet moest aanpakken:  een te groot aantal leerlingen waar ‘iets mee is’, te veel thuiszitters, onvoldoende kwaliteit op bijna 30% van de scholen voor (voortgezet) speciaal onderwijs, stijgende kosten en verdergaande bureaucratisering. 

Volgens mij wil niemand exclusie. En zijn we geslaagd als wij voor alle kinderen passend onderwijs bieden; regulier waar het kan en speciaal als het moet. We moeten de basisondersteuning (thuisnabij) versterken, meer opbrengstgericht werken en docenten goed toerusten. Dát is de kern van de wetgeving en dát is inderdaad nog niet goed gelukt. We hebben nog te weinig aandacht kunnen geven aan het toerusten en faciliteren van de mensen op de werkvloer. Daar waar dit wel al deels lukt, is als gevolg daarvan het deelnemerspercentage S(B)O afgenomen. We zijn geslaagd als ouders participeren en niet meer hoeven te leuren met hun kind. De zorgplicht is inmiddels goed ingevoerd, maar er valt nog een wereld te winnen in de communicatie met ouders. We zijn geslaagd als we ondersteuning handelingsgericht kunnen bieden, snel en flexibel waar nodig zónder zwaar onderzoek of indicatie vooraf als voorwaarde. Niet meer alles in de rugzak of niks met de slagboom, maar arrangementen op maat gesneden. Het lukt steeds beter om niet meer uit te gaan van ‘wat er mis is’ maar te richten op ‘wat kan wel of wat nodig is’. We kennen minder labels toe, er zijn minder commissies, we doen minder onderzoek, brengen bureaucratie terug en doen meer aan handelingsgericht arrangeren. We zijn geslaagd als minder kinderen thuis zitten of langdurig in ‘behandeling’ zijn bij de jeugdzorg. Ook hier valt nog veel werk te verzetten en kunnen onderwijs en de gemeentelijke instellingen beter integraal samenwerken. Volgens mij hebben wij met z’n allen in 5 jaar tijd dus best al veel bereikt; gun ons nou ook de tijd om in de komende 5 jaar de werkvloer echt toe te rusten en ouders en jeugdzorg goed aan te laten haken.

En tenslotte: er stonden zeven indicatoren voor beoordeling van samenwerkingsverbanden in het wetsvoorstel passend onderwijs (2011): 1. Aantal thuiszitters 2. Opbrengsten (onderwijsresultaten) 3. Spreiding en doorstroom in het onderwijs 4. Eerder gegeven inspectieoordelen op scholen en instellingen 5. Bestuurskracht en verdeling van ondersteuningsmiddelen 6. De deskundigheid van de leraren op het gebied van onderwijsondersteuning  7. (Vroeg)Signaleren. Dus om te weten of we echt geslaagd zijn, moeten we onze eigen gestelde doelen eerst maar eens écht gaan meten in plaats van elkaar dingen wijs te maken via de sociale media. Hopelijk brengt de komende editie van PO Magazine (eind februari bij de leden op de mat!) weer veel inspiratie voor iedereen om door te gaan met onze fantastische opdracht!


JosGerards     Jos Gerards
Hoofdredacteur 


Nieuwsupdate februari 2019

Geef schooladvies pas na de eindtoets

eindtoets

Scholen moeten als het aan de regeringsfracties van D66, CDA en VVD ligt wachten met het geven van een schooladvies, totdat de uitslag van de Eindtoets bekend is. Nu geldt dat cijfer juist als een soort second opinionen mag het advies op basis van die toets eventueel naar boven worden bijgesteld. Volgens D66-kamerlid Van Meenen maken alleen mondige, hoogopgeleide ouders gebruik van die mogelijkheid. 

“Het werkt niet. De toets was weliswaar een second opinion, maar kinderen waarbij de ouders er niet bovenop zitten, hebben er niks aan”, zegt Van Meenen in het AD over het besluit uit 2013 de eindtoets anders te laten wegen. In het Regeerakkoord is afgesproken dat de eindtoets vervroegd zou worden óf het schooladvies later komt. De minister heeft laten weten eerst de evaluatie over de huidige volgorde te willen afwachten voor het besluit voor een nieuwe wordt genomen.

Lawaaiprotest tegen vierdaagse schoolweek

Lerarentekort

Begin dit jaar was er al ophef in Zaandam over de vierdaagse schoolweek. Als gevolg van een tekort aan leraren is deze bij een van de basisscholen ingevoerd. Het zou een noodoplossing zijn. Deze week organiseerden leerlingen en ouders een lawaaimars om te protesteren. Zo’n vijftig leerlingen liepen met hun ouders van hun school naar het gemeentehuis. Dit meldt de NOS.

In het gemeentehuis kreeg wethouder van Onderwijs Ram tientallen handhavingsverzoeken van de betogers. Hiermee willen ze de school verplichten maatregelen te nemen om de problemen op te lossen. Volgens wethouder Ram zijn minister Slob en de Onderwijsinspectie verantwoordelijk voor het landelijke probleem van het lerarentekort. De school had vorige week al aangegeven dat met de onderwijsinspectie is afgesproken dat de vierdaagse schoolweek tot de voorjaarsvakantie wordt gehanteerd. De inspectie wordt geïnformeerd als de problemen niet eerder kunnen worden opgelost. 

 

Schoolbestuurders aan de slag met 'Regie op verantwoording'

poraad

 

Verantwoording blijft een lastig onderwerp in veel regio’s. Om hiermee aan de slag te gaan werken 16 schoolbesturen aan de ‘Regie op verantwoording’. Doel is om in kaart te brengen wat besturen aan verantwoording doen en welke stappen zij nog kunnen zetten. Hiervoor is een zogenaamd actie-leernetwerk opgericht.

Dit netwerk van schoolbestuurders wordt bijgestaan door experts op het thema verantwoorden. Zij geven theoretische verdieping aan de bevindingen van de schoolbestuurders. Ook het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, de Inspectie van het Onderwijs en de VO-raad worden betrokken bij het project ‘Regie op verantwoorden’. De Expertgroep Goed Bestuur en de Expertgroep Bekostiging reflecteren op de opbrengsten van het netwerk en fungeren als klankbordgroep.

 

Edities 2018-2019

Januari | Februari | Maart | April | Mei | Juni | September | Oktober | November | December